Podkarpacie opisuje kilka definicji geograficznych, lecz najbardziej znaną jest ta, która określa je jako południowo – wschodnią część Polski graniczącą z Ukraina i Słowacją. Dzisiejszy rejon Ukrainy graniczący z Polską był przed II Wojną Światową częścią II Rzeczypospolitej, lecz na rozkaz Stalina po 1945r.  został włączony do Związku Radzieckiego. Zaraz po wojnie na opisywanych terenach wprowadzona została brutalna polityka czystek etnicznych inicjowana zarówno przez Polskich jak i Ukraińskich przywódców komunistycznych . Prowadziła ona  do eliminacji Ukraińców  po stronie polskiej oraz Polaków po  stronie ukraińskiej. Dzisiaj pozostałości bogatej przeszłości tej mozaiki narodów zaobserwować możemy w zabytkach architektury po obu stronach granicy – szczególnie poprzez bezgłośne echo głosów dusz w starych kościołach i cerkwiach.

Po stronie ukraińskiej Mikroregion obejmuje region Starego Sambora (część prowincji lwowskiej zwanej w języku ukraińskim oblasti). Strategiczne znaczenie oblasti położonej w sercu centralnej Europy jako bramy do Karpat powodowała, że poprzez wieki przechodziła ona wielokrotnie z rąk do rąk . Znalazła się ona pod władzą Państwa Wielkomorawskiego, Rusi Kijowskiej,  poprzez jedną z jej następców Ruś Halicką (mniej więcej między 1200 a 1400 r.) potem przez Wielkie Księstwo Polsko- Litewskie (mniej więcej między 1400 a 1795), przez Cesarstwo Austro-Węgierskie (1795 – 1918), Polskę (1918-1939) jako województwo lwowskie w II Rzeczypospolitej Polskiej. Region ten historycznie zdominowany przez społeczność ukraińską zadeklarował iż stanie się częścią niezależnej Zachodniej Republiki Ukraińskiej w roku 1918 lecz trwało to krótko. Autonomia lokalna została zagwarantowana w międzynarodowych paktach lecz w okresie późniejszym nie były one respektowane przez Polski rząd i obszar ten stał się terenem konfliktów etnicznych między Polakami a Ukraińcami. Region ten stał się częścią Związku Radzieckiego na mocy paktu Ribbentrop-Molotow w roku 1939 kiedy został przyłączony do Ukrainy. Region następnie był okupowany przez Niemcy  w latach 1941 - 1944 i pozostał w rękach Sowieckich po II Wojnie Światowej – na mocy postanowień podjętych na konferencjach w Teheranie i Jałcie. Dzięki swej bogatej przeszłości Lwowski oblast jest jedną z najpóźniej zrusyfikowanych części Ukrainy, z licznymi śladami dziedzictwa Habsburgów widocznymi do dziś. Region (oblast) wraz ze swoją stolicą czyli Lwowem  swoją nazwę wziął z czasów Haliczy Wołyńskiej, kiedy Danilo – król Rosji ufundował miasto na cześć swojego syna Lwa. W tym czasie cały region otaczający Lwów zwany był Rusią Czerwieńską.